قال : مطاعن أصحاب كرام عموماً بي تخصيص [ آن ] نيز ده طعن است : طعن أول : آنكه صحابه دو بار مرتكب كبيره شدند : يكى آنكه فرار نموده‌اند در جنگ أحد ، دوم آنكه فرار نموده‌اند در جنگ حنين ، وهر دو جنگ با كفار بود ودر رفاقت آن جناب ، وفرار از جنگ كفار خاصه چون از رفاقت آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلم باشد كبيره است . جواب از اين طعن آنكه : فرار روز أحد قبل از نهى از فرار بود . ومع هذا معفو هم شده به موجب نصّ قرآني كه : ( وَلَقَدْ عَفَا اللّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ حَليمٌ ) ( 1 ) . ونيز فرار منافقين قبل از قتال بود وفرار مؤمنين بعد از قتال ووقوع شكست وشيوع خبر شهادت جناب پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم ، وچون رؤساى لشكر مقتول شوند وجمعيت تباه گردد باز فرار منهى عنه نمىماند .

--> 1 . آل عمران ( 3 ) : 155 .